Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Pozanowotworowe wskazania do zastosowania terapii fotodynamicznej w praktyce dermatologicznej -

Pozanowotworowe wskazania do zastosowania terapii fotodynamicznej w praktyce dermatologicznej

nr 1 (90)/2014

Pozanowotworowe wskazania do zastosowania terapii fotodynamicznej w praktyce dermatologicznej

Słowa kluczowe: terapia fotodynamiczna, brodawki wirusowe, trądzik, twardzina ograniczona, fotodynamiczne odmładzanie skóry

Terapia fotodynamiczna jest nieinwazyjną metodą diagnostyki i leczenia przede wszystkim stanów przednowotworowych oraz najczęściej występujących nieczerniakowych nowotworów skóry. Wykorzystując zjawisko współdziałania światła o odpowiedniej długości fali i substancji chemicznych, prowadzi do śmierci komórek w okolicy poddanej terapii. Mechanizm działania opiera się na powstaniu, w wyniku reakcji fotosensybilizatora i promieniowania świetlnego, reaktywnych form tlenu (ROS), szczególnie tzw. tlenu singletowego, który uszkadza błony komórkowe oraz hamuje syntezę białek.
Ponadto powoduje okluzję mikrokrążenia skórnego, doprowadzając do niedotlenienia i pozbawienia komórek substancji odżywczych. PDT powoduje wybiórcze niszczenie chorobowo zmienionych komórek, bez zbędnych uszkodzeń zdrowych tkanek. Najczęściej wykorzystywanymi preparatami fotouczulającymi w PDT są kwas 5-aminolewulinowy (ALA) oraz metylowa pochodna kwasu aminolewulinowego (MAL). Ten ostatni jest coraz częściej stosowany z powodu większej koncentracji w komórkach nowotworowych i krótszego czasu pomiędzy aplikacją a naświetlaniem w porównaniu do ALA.
W związku z dobrymi efektami uzyskiwanymi dzięki terapii fotodynamicznej, w ostatnich latach pojawiły się doniesienia o jej skuteczności również w leczeniu nienowotworowych chorób skóry, takich jak infekcje HPV, trądzik pospolity, twardzina ograniczona, a także fotostarzenie.

Non-oncological indications to use of photodynamic therapy in dermatological practice

Key words: photodynamic therapy (PDT), warts, acne, localized scleroderma, photodynamic skin rejuvenation

Photodynamic therapy is a noninvasive diagnostic and treatment method for precancerous states and most common non-melanotic skin cancers. Involving administration of a photosensitizing drug and the light PTD generates a chemical reaction that results in cell killing in treated area of the skin. The mechanism of PDT is based on activation of photosensitizing agent and generation of reactive oxygen species (ROS), primary singlet oxygen, which destroy cellular membrane and inactivates synthesis of proteins. Moreover PTD causes occlusion of microcirculation that deprive cells from oxygen and nutrients. The PDT causes highly selective cytotoxic damage without damage of healthy tissues. The most commonly agents used in PDT are 5-aminolevulinic acid and methyl aminolevulinic acid. Recently MAL is more often used because of higher concentration in cancer cells and shorter time between application and direct phototherapy comparing to ALA. During recent years, due to satisfactory results with minimal adverse effects, a lot of articles and reviews showed that application of PDT in non-oncological conditions such as HPV infections, acne vulgaris, morphea or photoaging
can be effective.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku