Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Zastosowanie tetracyklin w leczeniu chorób skóry

Zastosowanie tetracyklin w leczeniu chorób skóry

nr 1 (78)/2012

Zastosowanie tetracyklin w leczeniu chorób skóry

Słowa kluczowe: tetracykliny, antybiotykoterapia, leczenie chorób skóry

Tetracykliny, będące naturalnym produktem fermentacji bakterii Streptomyces aureofaciens, zostały odkryte w 1948 roku przez B. M. Duggara. Podstawę budowy wszystkich leków tej grupy - niezmienialny rdzeń - stanowią cztery 6-węglowe pierścienie. Kolejne generacje tetracyklin różnią się między sobą podstawnikami przy poszczególnych węglach. Klasyczne tetracykliny są wytwarzane przez promieniowce Streptomyces spp., a ich najnowsze generacje są półsyntetyczne. Wspomniane leki działają bakteriostatycznie poprzez wiązanie się odwracalnie z podjednostką 30S rybosomów bakterii i hamowanie syntezy białka oraz proliferacji bakterii. Tetracykliny hamują wzrost wielu bakterii tlenowych i beztlenowych, w tym wielu gatunków z rodzaju Rickettsia, Chlamydia, Mycoplasma, niektórych krętków, a nawet pierwotniaków i prątków. Wyróżniamy trzy grupy tetracyklin, w oparciu o dawkowanie i częstość podawania doustnego. Leki z tej grupy znajdują szerokie zastosowanie w dermatologii, gdzie wykorzystuje się zarówno ich właściwości antybiotykowe, jak i nieantybiotykowe dla uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego.

The use of tetracyclines in the treatment of skin diseases

Key words: tetracyclines, antibiotics treatment, skin diseases treatment

Tetracyclines, which are the natural product of fermentation of Streptomyces aureofaciens bacteria, were discovered in 1948 by B. M. Duggar. The basis of all tetracyclines - unchangeable marrow - are four six-carbonic rings. Generations of tetracyclines differ among each other by the substituents at particular carbons. Classical tetracyclines are produced by Actinomecytales Streptomyces spp., and their latest generations are semi-synthetic. We can distinguish three groups of Tetracyclines on the basis of structure and properties. Tetracyclines act in a bacteriostatic manner through combining reversibly with subunit 30S ribosome of bacteria and blocking protein synthesis and proliferation of bacteria. Tetracyclines inhibit the increase of aerobic and anaerobic bacteria including many species of the type Rickettsia, Chlamydia, Mycoplasma, some Spirocheta, and even Protozoa and Mycobacterium. Tetracyclines are used widely in dermatology, we use their antibiotics and non-antibiotics properties in order to obtain optimal therapeutic effect.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku