Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Zastosowanie peelingu migdałowego w leczeniu nadmiernego łojotoku i trądziku pospolitego skóry twarzy

Zastosowanie peelingu migdałowego w leczeniu nadmiernego łojotoku i trądziku pospolitego skóry twarzy

nr 4 (63)/lipiec-sierpień 2009

Zastosowanie peelingu migdałowego w leczeniu nadmiernego łojotoku i trądziku pospolitego skóry twarzy

Słowa kluczowe: kwas migdałowy, trądzik pospolity, peeling
Częstym zabiegiem stosowanym w leczeniu nadmiernego łojotoku i trądziku pospolitego wykonywanym w klinikach i gabinetach medycyny estetycznej jest peeling. Jest to zabieg stosowany w kosmetyce i dermatologii, polegający na usuwaniu martwych komórek naskórka. W ostatnich latach dużym zainteresowaniem cieszy się peeling z kwasem migdałowym. Jest to preparat bezpieczny, zalecany pacjentom z każdym rodzajem skóry, na ogół nie dający podrażnień. Peeling z kwasem migdałowym może być wykonywany i powtarzany przez cały rok bez wyłączenia pacjenta z pełnej aktywności zawodowej.Celem badań była ocena efektu zastosowania peelingu migdałowego w leczeniu nadmiernego łojotoku i trądziku pospolitego skóry twarzy. Kwas migdałowy należy do a-hydroksykwasów ma postać białych kryształków, jest rozpusz-czalny w wodzie, alkoholu i eterze etylowym. W środowisku kwaśnym kwas migdałowy działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo na szczepy bakterii Staphylococcus aureus, Bacillus proteus, Escherichia colli i Aerobacter aerogenes. Badanie zostało przeprowadzone na grupie 30 osób w tym 8 mężczyzn i 22 kobiety. Wiek pacjentów wahał się w granicach od 18 do 33 lat. Zabieg wykonano trzy razy w odstępie 2-tygodniowym. Podsumowując obserwacje efektów leczenia całej grupy pacjentów stwierdzono, że podczas wizyty "0" u 40% pacjentów obserwowano ponad 20 zmian zapalnych, natomiast po trzecim peelingu w przedziale tym znajdowało się już tylko 10% badanych.

The use of mandelic acid in excessive seborrhea and facial acne vulgaris treatment

Key words: mandelic acid, acne vulgaris, peelingPeeling is a common procedure applied in the treatment of simple acne and excessive seborrhea oleosa, performed in clinics and aesthetic medicine surgeries. It is a procedure used in cosmetics and dermatology, involving the removal of dead cells of the epidermis. In recent years plenty of attention from esthetic medicine receives peeling with mandelic acid. This is a safe specimen advisable for patients with soft and sensitive skin, which is generally irritation-free. Peeling could be applied repeatedly throughout the year without forcing the patient to take time off. The aim of the study was evaluation of the effects of mandelic peeling in the treatment of excessive seborrhea oleosa and simple acne of the face skin. Mandelic acid belongs to a-hydroxyacids and has a form of white crystals, soluble in water, alcohol and ethyl ether. In acidic environment mandelic acid acts bacteriostaticly and bactericidal on Staphylococcus aureus, Bacillus proteus, Escherichia colli, Aerobacter aerogenes bacterial strain. The examination was conducted in a group of 30 people including 8 males and 22 females. The patients age ranged 18-33. The procedure was conducted three times in two week intervals. Summarising the observations concerning the effects of treatment of the whole patient group, it was found that during "0" appointment in 40% of patients, over 20 infammatory alterations were observed, whereas after the third peeling, only 10% of the patients were in this range.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku