Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Atrophodermia Pasini-Pierini - obraz kliniczny i przebieg schorzenia

Atrophodermia Pasini-Pierini - obraz kliniczny i przebieg schorzenia

nr 5 (58)/wrzesień-październik 2008

Atrophodermia Pasini-Pierini - obraz kliniczny i przebieg schorzenia  

Słowa kluczowe: atrophodermia Pasini-Pierini, epidemiologia, obraz kliniczny, immunologia, Borrelia burgdorferi, histopatologia
Atrophodermia Pasini-Pierini (APP) została po raz pierwszy opisana jako odrębna jednostka chorobowa w 1923 r. przez Pasiniego. Częściej chorują na nią kobiety, dość często zmiany obserwowane są u dzieci. Przez większość badaczy APP jest zaliczana do szerokiej grupy odmian twardziny ograniczonej, jako jej szczególna, zanikowa postać. Cechą charakterystyczną schorzeń z tej grupy jest patologiczny metabolizm w zakresie tkanki łącznej, prowadzący do jej zwłóknienia, zmiany naczyniowe i zaburzenia immunologiczne. Klinicznie choroba charakteryzuje się obecnością dobrze ograniczonych, brunatnych plam o różnej wielkości i lokalizacji. Zmiany występują częściej u osób, u których w rodzinie stwierdzono różne choroby autoimmunologiczne. Wiele badań, zwłaszcza z obszaru Europy, sugeruje, że czynnikiem etiologicznym APP może być Borrelia burgdorferi. Jednak w ostatnich latach zarówno badacze europejscy, jak i amerykańscy coraz częściej poddają w wątpliwość tę hipotezę.
W obrazie histopatologicznym Atrophodermia Pasini-Pierini stwierdza się bardzo nieznaczne pogrubienie wiązek włókien kolagenowych i ogniskową homogenizację kolagenu oraz nieznaczny naciek zapalny, głównie okołonaczyniowy, złożony w większości z limfocytów T-pomocniczych.
Atrophodermia Pasini-Pierini jest schorzeniem stosunkowo rzadkim, o łagodnym przebiegu. Różnicowanie z twardziną skórną plackowatą opiera się na obecności w TSP woskowobiałych, twardych ognisk, niejednokrotnie otoczonych fiołkoworóżową obwódką. W większości przypadków chorzy nie wymagają leczenia, zmiany o charakterze przebarwień są raczej problemem natury estetycznej.
W pracy przedstawiamy dwa przypadki APP o różnym przebiegu klinicznym.

Atrophoderma Pasini-Pierini - clinical picture and course of the disease

Key words: atrophoderma Pasini-Pierini, epidemiology, clinical picture, immunology, Borrelia burgdorferi, histopathology
First time atrophoderma Pasini-Pierini (APP) was described in 1923 by Pasini. Women suffer more often than men, quite often the lesions are observed among children. Atrophoderma Pasini-Pierini are by most researchers, regarded as specific, atrophic type of scleroderma. Pathological metabolism of the connective tissue, which is responsible for fibrosis, vascular changes and immunological disfunction is typical for connective tissue diseases. Clinically brown, sharply demarcated spots with different size and location are observed. APP are more often observed among patients with familiy history of auto-immunological diseases. Many observations, especially from Europe, suggest that Borrelia burgdorferi can be regarded as an causative factor. However recently a lot of scientists deny that hypothesis.
Histopathologically in APP are observed very discret bundles of collagen fibres and itŐs homogenization, light inflammation, mainly around vessels.
Atrophoderma Pasini-Pierini is a rare disease, with mild course. Differential diagnosis with localized scleroderma (LS) is based on the present in LS ivory or white coloured, hard plaques with violet halo. In the most cases patients do not need any treatment, hyperpigmented spots are an aestetic issue.
We present in our article two clinically different cases of APP.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku