Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Kwas hialuronowy - glikozaminoglikan o wielokierunkowym działaniu

Kliniczne aspekty łuszczycy paznokci stóp, z
uwzględnieniem zakażeń grzybiczych

nr 4 (57)/lipiec-sierpień 2008

Kwas hialuronowy - glikozaminoglikan o wielokierunkowym działaniu  

Słowa kluczowe: kwas hialuronowy HA, hyaladheryny (CD44, RHAMM), biosynteza, degradacja, masa cząsteczkowa, funkcje, pochodne, sieciowanie, zastosowanie
Kwas hialuronowy (HA) jest unikalnym wysokocząsteczkowym glikozamino-glikanem, zbudowanym z podjednostek dwusacharydowych: kwasu D-glukuronowego (GlcA) oraz N-acetylo-D-glukozaminy (GlcNAc). Synteza HA jest niepowtarzalnym i wysoce kontrolowanym procesem, w którym bierze udział grupa białek zlokalizowanych w błonie komórkowej, zwanych syntazami kwasu hialuronowego (HAS). U ssaków degradacja HA zachodzi z udziałem enzymów, a także nieenzymatycznie, za pośrednictwem wolnych rodników tlenowych. Kwas hialuronowy jest wysoce hydrofilowym polimerem. Każda cząsteczka kwasu glukuronowego zawiera jedną grupę karboksylową, w fizjologicznym pH nadającą polimerowi charakter polianionu. W obecności wody cząsteczki HA mogą powiększać swoją objętość. W organizmie kwas hialuronowy występuje w formie soli - hialuronianu - i stanowi składnik tkanki łącznej.
Struktura HA warunkuje jego unikalne właściwości fizykochemiczne i biologiczne. W macierzy pozakomórkowej (ECM) tkanki łącznej HA, poprzez swoiste oddziaływania HA-białko, tworzy naturalne rusztowanie dla innych glikozaminoglikanów i proteoglikanów. Biologiczna aktywność HA w tkankach zależy od jego masy cząsteczkowej. HA warunkuje stabilizację macierzy pozakomórkowej, reguluje adhezję i ruchliwość komórek, a także proliferację i dyferencjację. Oddziaływanie HA na komórki odbywa się poprzez wiązanie kwasu hialuronowego z receptorami komórkowymi, głównie CD44 i RHAMM.
Udział HA w sygnalizacji komórkowej odgrywa szczególnie ważną rolę podczas morfogenezy, rozwoju zarodkowego, reakcji zapalnych, prcesów gojenia w tkankach i podczas progresji nowotworów. Wiele wyjątkowych zalet HA (enzymatyczna degradacja, naturalne pochodzenie oraz nieimmunogenność) decyduje o jego biomedycznym zastosowaniu. Tworzenie pochodnych kwasu hialuronowego oraz sieciowanie, poprawiające stabilność, pozwalają na wydłużenie czasu jego trwania w tkankach.

Hyaluronic acid - a multiactive glycosaminoglycan

Key words: hyaluronic acid HA, hyaladherins (CD44, RHAMM), biosynthesis, degradation, molecular weight, functions, derivatives, cross-linking, application
Hialuronic acid (HA) is unique high molecular weight glycosaminoglycan composed of disaccharide repeats of N-acetyl-D-glucosamine (GlcA) and D-glucuronic acid (GlcNAc). The cellular synthesis of HA is a unique and highly controlled process. This process is carried out by a group of proteins called HA synthases (HAS), which are located in cell membrane. In mammals, the enzymatic degradation of HA occurs but HA can also be degraded nonenzymatically, by reactive oxygen intermediates. HA is a highly hydrophilic polymer. Each glucuronic acid unit contains one carboxyl group, giving rise to HAŐs polyanionic character at physiological pH. In the presence of water, HA molecules can expand in volume. In the body, it occurs in the salt form, hyaluronate, and is component of connective tissue. HA's structure imparts unique physi-cochemical and biological properties. In the extracellular matrix (ECM) of co-nnective tissue, HA forms a natural scaffold for binding other glycosaminoglycans and proteoglycans, through specific HA-protein interaction. Biological activity of HA in tissues depends on the molecular weight. HA conditions preserving extracellular matrix, regulation of adhesion and motility of the cells, as well as its proliferation and differentiation. HA's effect on cells takes place through binding of HA with cell receptors, primarily CD44 and RHAMM.
The signaling with contribution of HA has appeared not only during morphogenesis and the embryonic development, inflammation or wound healing in ti-ssues, but also during the tumors progression. HA assures many unique advantages for biomedical application: enzymatic degradation, naturally derived, and nonimmunogenicity. Derivatization and cross-linking HA biomaterial prolong the residence time of HA.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku