Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Czynniki zaostrzające przebieg trądziku różowatego – ważny, często niedoceniany, aspekt terapii choroby –

Czynniki zaostrzające przebieg trądziku różowatego – ważny, często niedoceniany, aspekt terapii choroby

nr 3
(56)/maj-czerwiec 2008

Czynniki zaostrzające przebieg trądziku różowatego – ważny, często niedoceniany, aspekt terapii choroby

Słowa kluczowe: trądzik różowaty, objawy kliniczne, leczenie, czynniki zaostrzające
Trądzik różowaty to przewlekła zapalna choroba skóry
twarzy, charakteryzująca się okresami remisji i zaostrzeń. Podstawowym
jej objawem jest rumień, na podłożu którego zaczynają pojawiać
się grudki, krosty i zmiany przerostowe (phyma). Rosacea zdecydowanie
częściej występuje u ludzi białych, o jasnej skórze.
Współczesna klasyfikacja wyróżnia cztery postaci choroby:
rumieniową z teleangiektazjami (ETR), grudkowo-krostową (PPR), oczną i
przerostową oraz jedną odmianę, tzw. ziarniniakowaty trądzik
różowaty. Skuteczne leczenie rosacea jest poważnym wyzwaniem
terapeutycznym i mimo ciągłego postępu wiedzy medycznej nadal stanowi
problem zarówno dla pacjentów, jak i dla
dermatologów. W terapii zewnętrznej stosuje się metronidazol,
przeparaty siarki, kwas azelainowy, tretynoinę, natomiast doustnie
– antybiotyki oraz izotretynoinę.
Szczególne znaczenie w terapii ma próba określenia
czynników zaostrzających objawy skórne trądziku
różowatego. Większość pacjentów z rosacea zgłasza
zaostrzanie zmian pod wpływem słońca. Wskazane wydaje się uświadomienie
pacjentom konieczności ścisłej i restrykcyjnej fotoprotekcji. Także
inne czynniki wywołujące pogorszenie stanu skóry powinny być
pacjentowi znane, a metody prewencji dokładnie omówione. Z uwagi
na występowanie u pacjentów częstych podrażnień skóry po
kosmetykach (pielęgnacyjnych i kolorowych) ten aspekt terapii
również powinien być zawsze dokładnie przedstawiany chorym.

Aggravating factors of rosacea – important, often undervalued aspect of treatment

Key words: rosacea, clinical symptoms, treatment, aggravating factors
Rosacea is a chronic inflammatory disease of the face’s skin. It
is characterized by remission and aggravations. Erythema of the face is
the main symptom of rosacea. Affected areas of the skin develop
papules, pustules and phymatous changes. Rosacea occurs more commonly
in fair-skinned people. There are four types
(erytehamatoteleangiectatic rosacea – ETR, papulopustular rosacea
– PPR, ocular rosacea and type with phymatous changes) and one
variant of rosacea classified. In spite of intensive development of
medical knowledge the rosacea treatment still remains a problem not
only for patients, but also for their dermatologists. Topical agents
include various formulations
of metronidazole, sodium sulfacetamide, azelaic acid and tretynoin.
Oral agents include: antibiotics and isostretynoin. Very important is
to try to determine the tiggering factors in rosacea. Most rosacea
patients display some degree of solar damage. Patients should
understand that the addition of these practices is preventive. Patients
should be educated about known triggers. Their own triggers, also the
irritations caused by colour cosmetics, should
be identified and avoided if feasible. Nonirritating cosmetics may be
recommended for the purpose of concealing the signs and symptoms of
rosacea
in appropriate patients.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku