Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Zastosowanie kwasu glikolowego w leczeniu rogowca dłoni i stóp Unny-Thosta

Zastosowanie kwasu glikolowego w leczeniu rogowca dłoni
i stóp Unny-Thosta

nr 1
(30)/styczeń-luty 2004

Zastosowanie kwasu glikolowego w leczeniu rogowca dłoni
i stóp Unny-Thosta

Słowa kluczowe: genodermatozy, rogowiec dłoni i stóp,
peeling chemiczny, alfahydroksykwasy, kwas glikolowy

Rogowiec dłoni i stóp Unny-Thosta jest najczęœciej spotykanš
odmianš dziedzicznego rogowca dłoni i stóp. Opisana
genodermatoza występuje rodzinnie, dziedziczy się autosomalnie
dominujšco. Pierwsze objawy nadmiernego rogowacenia ujawniajš się w
pierwszych pięciu latach życia, narastajšc z wiekiem. Zmiany występujš
symetrycznie, zajmujš zlewnie całš powierzchnię dłoni i podeszew oraz
przechodzš na częœci boczne tych okolic z wyraŸnym odgraniczeniem od
skóry zdrowej. Naskórek dłoni i podeszew jest
zgrubiały, twardy, barwy żółtej lub
żółtowoskowej, o powierzchni gładkiej lub poprzedzielanej
bruzdami oraz rozpadlinami.

Obecnie leczenie rogowca Unny-Thosta polega na miejscowym stosowaniu
leków keratolitycznych na zmianę z preparatami zawierajšcymi
retinoidy lub steroidy. Ta odmiana rogowca wymaga czasami stosowania
ogólnego retinoidów. Leczenie keratolityczne oraz
ogólne podawanie retinoidów poprawia stan
skóry, jednak powoduje objawy niepożšdane, a zmiany szybko
nawracajš. Wykorzystujšc wpływ alfahydroksykwasów na
przebieg keratynizacji, coraz częœciej stosuje się je w leczeniu
zaburzeń rogowacenia. Najczęœciej stosowanym kwasem owocowym jest kwas
glikolowy.

W pracy przedstawiono wyniki miejscowego leczenia kwasem glikolowym
pacjentów z rozlanym rogowcem dłoni i podeszew. U wszystkich
osób nastšpiło wyraŸneœcieńczenie warstwy rogowej
naskórka. Obserwowana poprawa jest zwišzana ze swoistym
oddziaływaniem kwasu glikolowego na struktury lipidowe warstwy rogowej
naskórka oraz znajdujšce się tam enzymy uczestniczšce w
formowaniu się bariery naskórkowej.

The use of glycolic acid in treatment of palmar and
plantar keratoderma of the Unna-Thost variety

Key words: genodermatosis, palmar and plantar keratoderma, chemical
peeling, a-hydroxy acids, glycolic acid

Palmar and plantar keratoderma of the Unna-Thost variety is the most
found variety of hereditary palmar and plantar hyperkeratosis. The
genodermatosis is familial disease, inherited as an autosomal dominant
disorder. The first symptoms of hyperkeratosis usually are becoming
evident by five years of age, and are becaming more and more intensive.
The disease is characterized by diffuse, symmetric hyperkeratosis of
the palms and soles. Epidermis of palms and soles is yellow, thick,
hard, with smooth surface or with rhagades and creases.

Treatment of Unna-Thost Disease includes local application of
keratolytic drugs and local application of retinoids and steroids. This
variety of palmar and plantar hyperkeratosis sometimes needs
administration of retinoids. Keratolytic treatment and administration
of retinoids improves condition of skin, but keratinization disorders
recurs comparatively quick. Alphahydroxy acids are more often used in
treatment of keratinization disorders. The glycolic acid is the most
often using among fruit-acids.

This article presents results of the local treatment by glycolic acid
of five cases of disease. The epidermis of all patients became thinner
after treatment. Improvement after this treatment is connected with
interaction between glycolic acid and lipidic structures and enzymes of
cornified layer of epidermis.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku