Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

Powrót do listy artykułów

Zastosowanie kwasu traneksamowego w leczeniu przebarwień związanych z ostudą

Zastosowanie kwasu traneksamowego w leczeniu przebarwień związanych z ostudą
Słowa kluczowe: kwas traneksamowy, melanina, melanogeneza, hiperpigmentacja, ostuda, melasma
Przebarwienia skóry, znamiona barwnikowe, powstawanie piegów związane są z nadmierną i nieprawidłową kumulacją barwika (melaniny) w skórze, której przyczyną może być wzmożona aktywność enzymów uczestniczących w syntezie melaniny. Uważa się, że ważną rolę w powstawaniu zaburzeń pigmentacji skóry odgrywa aktywacja plazminogenu w bezpośrednim otoczeniu keratynocytów. Jedną z najczęściej występujących, głównie
u kobiet, zmian o charakterze hiperpigmentacji jest melasma (ostuda). Mechanizmy prowadzące do powstania ostudy są bardzo złożone i niedokładnie poznane, wiadomo jednak, że wiążą się one ze zmianą aktywności metabolicznej melanocytów oraz wzrostem stężenia białka związanego z tyrozynazą 1 (TRP-1). W leczeniu przebarwień wykorzystuje się kosmetyki i leki rozjaśniające, peeling chemiczny, krioterapię, dermabrazję, mikrodermabrazję oraz laseroterapię. Stosunkowo nowym sposobem leczenia jest wykorzystanie inhibitorów syntezy melaniny. Uważa się, że kwas traneksamowy (TXA) blokuje przyłączanie się plazminogenu do miejsc wiążących na keratynocytach, co skutkuje hamowaniem uwalniania czynników wzmagających aktywność melanocytów: kwasu arachidonowego, PGE2 i αMSH. Istnieje też teoria, że TXA blokuje interakcje sc-uPA z miejscami wiążącymi lizynę na powierzchni melanocytów, w efekcie prowadząc do ograniczenia produkcji melaniny w tych komórkach. Liczne badania potwierdziły zdolność TXA do hamowaniu procesu melanogenezy i ograniczenia produkcji eumelaniny. Wykazano, że jest on obiecującym związkiem w leczeniu przebarwień skóry oraz że bardzo rzadko prowadzi do powstania efektów ubocznych.


Tranexamic acid in treatment of discolouration associated with melasma
Key words: tranexamic acid, melanin, melanogenesis, hyperpigmentation, melasma
Skin hyperpigmentation, pigmented moles, freckles formation are associated with excessive and abnormal accumulation of pigment (melanin) in the skin, which may be caused by increased activity of enzymes involved in the synthesis of melanin. It is believed, that activation of plasminogen in the immediate vicinity of keratinocytes, has an important role in the formation of skin pigmentation disorders. One of the most common hyperpigmentation in women is melasma (chloasma). The mechanisms leading to the emergence of melasma are very complex and have not been completely understood. However, it is known to be associated with a change in the metabolic activity of melanocytes and an increase in the concentration of tyrosinase-related protein 1 (TRP-1). Brightening cosmetics and medicines, chemical peelings, cryotherapy, dermabrasion, microdermabrasion and laser therapy are commonly used in the hyperpigmentation treatment. A relatively new method of treatment is the use of inhibitors of melanin synthesis. It is believed that TXA blocks the binding of plasminogen to its binding sites on the keratinocytes, which results in inhibition of the release of factors enhancing the activity of melanocytes: arachidonic acid, PGE2 and αMSH. Another theory states that TXA blocks the interaction of sc-uPA with lysine binding sites on the surface of melanocytes, ultimately leading to a reduction of melanin production in these cells. Numerous studies have confirmed the ability of TXA to inhibit melanogenesis process and reduce the production of eumelanin. It has been shown to be a promising compound for the treatment of skin discoloration and to cause side effects very rarely.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku