Medycyna Estetyczna i Przeciwstarzeniowa - archiwum chronologiczne

Powrót do listy artykułów

Ubezpieczenia dla lekarzy (II)

Ubezpieczenia dla lekarzy (cz. I i II). Dobrowolne
ubezpieczenie OC

nr 3(8)
Sierpień - PaŸdziernik 2004

Ubezpieczenia dla lekarzy (cz. I i II)

Dobrowolne ubezpieczenie OC

Gšszcz różnego rodzaju ubezpieczeń i okreœlajšcych je
przepisów jest tak duży, że osobom postronnym niełatwo się w
nich odnaleŸć (a nawet ci, którzy zajmujš się
ubezpieczeniami na co dzień i specjalizujš w okreœlonych ich
kategoriach, często już nie zagłębiajš się w inne). Analiza wszystkich
rodzajów ubezpieczeń przydatnych w życiu prywatnym i
zawodowym (w tym przypadku - w zawodzie lekarza) nie byłaby tu możliwa.
Przedstawię dziœ tylko częœć z nich i przybliżę je w wielkim
skrócie. Zacznijmy od najbardziej podstawowych pojęć.

Jaki jest cel ubezpieczeń? Najproœciej można powiedzieć, że chroniš nas
one przed negatywnymi skutkami zdarzeń losowych. Pojęcie zdarzenia
losowego pojawia się w ustawie z dn. 22.05. 2003 r. o działalnoœci
ubezpieczeniowej (art. 2 pkt.18). Okreœlone zostało tam jako zdarzenie
przyszłe i niepewne, którego nastšpienie powoduje uszczerbek
w dobrach osobistych lub majštkowych albo zwiększenie potrzeb po
stronie ubezpieczajšcego lub innej osoby objętej ochronš
ubezpieczeniowš. Zajœcie takiego zdarzenia w okresie ubezpieczenia,
powodujšce obowišzek wypłaty konkretnej sumy pieniężnej przez zakład
ubezpieczeń, jest okreœlane jako "wypadek ubezpieczeniowy". Konkretne
definicje wypadków ubezpieczeniowych doprecyzowywane sš w
umowach ubezpieczenia lub w dołšczanych do nich Ogólnych
Warunkach Ubezpieczenia (OWU), stanowišcych z reguły integralnš częœć
umowy.

Jeœli zaœ mowa o kwocie przysługujšcej poszkodowanemu od
ubezpieczyciela, to kodeks cywilny (art. 805) okreœla jš jako sumę
pieniężnš - w odniesieniu do kategorii ubezpieczeń osobowych, zaœ w
odniesieniu do ubezpieczeń majštkowych - jako odszkodowanie.

Jakie więc zawrzeć ubezpieczenia, aby mieć poczucie bezpieczeństwa i
pewnoœci tego, że ubezpieczyciel (o ile nie wyłšczajš tego warunki
ubezpieczenia) pokryje szkody, które wyrzšdzimy komuœ, lub
szkody, które ktoœ nam wyrzšdzi?

Z zawodowego punktu widzenia najskuteczniejsze dla lekarzy będzie
ubezpieczenie odpowiedzialnoœci cywilnej, czyli OC, obejmujšce szkody
wyrzšdzone przez lekarzy pacjentom i innym osobom z tytułu wykonywania
zawodu lub prowadzenia działalnoœci medycznej.

Należy tu pamiętać, iż funkcjonujš dwa rodzaje przedmiotowych
ubezpieczeń: obowišzkowe i dobrowolne. Podstawš ubezpieczenia
obowišzkowego jest Rozporzšdzenie Ministra Finansów z dnia
17.11.1998 r. w sprawie ogólnych warunków
obowišzkowego ubezpieczenia odpowiedzialnoœci cywilnej podmiotu
przyjmujšcego zamówienie na œwiadczenia zdrowotne za szkody
wyrzšdzone przy udzielaniu tych œwiadczeń. Ubezpieczenie to ma
zastosowanie jedynie do trzech kategorii podmiotów
przyjmujšcych zamówienia na œwiadczenia zdrowotne. Sš nimi:

1) niepubliczny zakład opieki zdrowotnej,

2) osoba wykonujšca zawód medyczny w ramach indywidualnej
praktyki medycznej lub indywidualnej specjalistycznej praktyki,

3) osoba legitymujšca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania
œwiadczeń zdrowotnych w okreœlonym zakresie lub okreœlonej dziedzinie
medycyny, która dysponuje lokalem, aparaturš i sprzętem
medycznym, odpowiadajšcym wymaganiom przewidzianym dla
ZOZ-ów, oraz spełnia warunki okreœlone w przepisach o
działalnoœci gospodarczej.

Fakt, że potencjalny ubezpieczony jest jednym z tych
podmiotów, nie powoduje jeszcze obowišzku zawarcia umowy
ubezpieczenia - powinno to nastšpić dopiero w sytuacji, gdy przyszły
ubezpieczony zawiera umowę o udzielenie zamówienia na
œwiadczenia zdrowotne z jednym z następujšcych podmiotów:

1) ministrem lub centralnym organem administracji rzšdowej,

2) wojewodš,

3) jednostkš samorzšdu terytorialnego,

5) samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej.

(Mówi o tym art. 35 (a) ustawy o zakładach opieki
zdrowotnej).

Tylko umowa o udzielenie zamówienia na œwiadczenia zdrowotne
zawarta z jednym z ww. podmiotów (w której
występuje on jako udzielajšcy zamówienia, a przyszły
ubezpieczony jako przyjmujšcy zamówienie), powoduje
koniecznoœć zawarcia ubezpieczenia obowišzkowego.

Ubezpieczenia te w bardzo szerokim zakresie chroniš ubezpieczonych, ale
obejmujš wyłšcznie œwiadczenia zdrowotne udzielane w ramach konkretnej
umowy. Jeœli zaœ lekarz lub podmiot wykonuje jeszcze inne usługi
zdrowotne, może wykupić ubezpieczenie OC o charakterze dobrowolnym.
Zakres ochrony okreœlony jest wówczas z reguły w
proponowanych przez ubezpieczycieli Ogólnych Warunkach
Ubezpieczenia, które zakład ubezpieczeń ma obowišzek
doręczyć klientowi. Zawierajšc ubezpieczenie, należy dokładnie zapoznać
się z tymi warunkami, a w szczególnoœci z zawartymi w nich
ograniczeniami odpowiedzialnoœci zakładu ubezpieczeń (o
których będzie jeszcze mowa w kolejnym artykule). Wiele
zakładów ubezpieczeń stwarza jednak możliwoœć indywidualnego
negocjowania postanowień umowy ubezpieczenia - szczególnie
dla stałych klientów.

Jeœli mowa o ubezpieczeniach OC - nie sposób nie zachęcić
osób fizycznych do ubezpieczania odpowiedzialnoœci cywilnej
w życiu prywatnym. Jest to z reguły niedrogie, a bardzo korzystne
ubezpieczenie, na podstawie którego zakład ubezpieczeń
przejmuje odpowiedzialnoœć za szkody wyrzšdzone w zwišzku z
wykonywaniem przez ubezpieczonego (a często też i przez jego bliskich)
różnych czynnoœci życia prywatnego, np. sprawowania opieki
nad małoletnimi dziećmi, uprawiania sportów, posiadania
zwierzšt domowych itp.

Oczywiœcie poza ubezpieczeniami OC istnieje szereg ubezpieczeń
majštkowych, chronišcych ubezpieczonych przed szkodami wyrzšdzonymi im
(a nie przez nich - jak w ubezpieczeniach OC). Zarówno
podmioty, lekarze prowadzšcy prywatne gabinety, jak też osoby fizyczne,
posiadajšce budynki lub ich wyposażenie, w tym wszelkiego rodzaju
urzšdzenia, mogš je ubezpieczyć, w ramach ubezpieczenia mienia, od
ognia bšdŸ innych zdarzeń losowych. Paletę takich zdarzeń okreœlajš
Ogólne Warunki Ubezpieczenia. Za zdarzenia te przyjmuje się
zwykle (oprócz ognia): uderzenia pioruna, wybuchy, powodzie,
huragany, usuwanie się lub zapadanie ziemi, a nawet wydostanie się wody
z urzšdzeń wodocišgowo-kanalizacyjnych. Przedmiotem ubezpieczenia może
być zarówno mienie własne, jak i mienie powierzone
ubezpieczonemu. Mogš być to też, przy przyjęciu okreœlonych
warunków, pienišdze, papiery wartoœciowe itp.

Standardowym ubezpieczeniem majštkowym dla podmiotów lub
osób prywatnych jest też ubezpieczenie mienia od kradzieży z
włamaniem lub rabunku. Dodać tu można, iż włamanie rozumiane jest
zwykle (jak w terminologii prawa karnego) jako zabór mienia
po uprzednim pokonaniu przeszkody fizycznej. Rabunek zaœ utożsamiany
jest zazwyczaj z rozbojem, który łšczyć się może z
doprowadzeniem poszkodowanego do stanu nieprzytomnoœci lub bezbronnoœci.

W ubezpieczeniu tego rodzaju, jak i w poprzednim, może podlegać
ochronie zarówno mienie będšce własnoœciš ubezpieczonego,
jak i powierzone mu, w tym urzšdzenia bšdŸ wartoœci pieniężne.

Podmioty prowadzšce działalnoœć gospodarczš mogš zawrzeć ubezpieczenie
utraty zysku

- przedmiotem ochrony jest tu przewidywany zysk, jaki dany podmiot
osišgnšłby, gdyby jego działalnoœć nie została zakłócona
przez zdarzenie losowe (w zależnoœci od ustalonych przez zakład
ubezpieczeń, może to być pożar, uderzenie pioruna, wybuch itp).

Głównie dla tych podmiotów przeznaczone jest
także ubezpieczenie urzšdzeń elektrycznych od szkód
elektrycznych obejmujšce ochronš czynne (zainstalowane) urzšdzenia
zasilane pršdem stałym lub zmiennym, do których majš
zastosowa-nie przepisy normujšce eksploatację technicznš.
Ubezpieczyciel odpowiada tu za niewłaœciwe działanie pršdu
elektrycznego lub elektrycznoœci atmosferycznej.

Podobnym jest ubezpieczenie sprzętu elektronicznego oraz danych i
noœników danych, w którym przedmiotem
ubezpieczenia sš np. komputery - od osobistych aż po duże sieci,
systemy alarmowe, jak też cały sprzęt elektroniczny, same dane i ich
noœniki. Szkody, za które zwykle zakłady ubezpieczeń ponoszš
odpowiedzialnoœć, sš to następstwa działania ognia lub innych zdarzeń
losowych, kradzieży z włamaniem i rabunku, niewłaœciwego użytkowania,
braku kwalifikacji, błędu obsługujšcego, uszkodzenia podczas
przenoszenia (przemieszczania), umyœlnego działania osób
trzecich.

Wzrost œwiadomoœci prawnej społeczeństwa jest zjawiskiem generalnie
bardzo pozytywnym, jednak w odniesieniu do zawodów
medycznych skutkuje zdecydowanym wzrostem liczby roszczeń zgłaszanych
przez pacjentów.

Błędy w sztuce (one właœnie stanowiš głównš przyczynę
szkód) mogš przydarzyć się nawet najwybitniejszym
specjalistom, dlatego też jedynym chyba sposobem na zmniejszenie obaw
przed konsekwencjami finansowymi, jakie trzeba byłoby ponieœć w razie
wyrzšdzenia szkody, jest ubezpieczenie się od odpowiedzialnoœci
cywilnej z tytułu wykonywanego zawodu.

Skoncentruję się tutaj na ubezpieczeniach dob-rowolnych, czyli takich,
których nie ma obowišzku zawrzeć ani zakład ubezpieczeń, ani
jego klient. Znaczšca większoœć spoœród trzydziestu kilku
ubezpieczycieli zajmujšcych się ubezpieczeniami majštkowymi oferuje
ubezpieczenie OC lekarzy, okreœlajšc jego zakres w tzw.
ogólnych warunkach ubezpieczenia, czyli OWU. Choć zapewne
nie stanowiš one pasjonujšcej lektury, należy się z nimi zapoznać,
zwracajšc szczególnš uwagę na przedmiot ubezpieczenia i ramy
jego zakresu.

W przedmiocie ubezpieczenia zakład okreœla ogólnie to, co
zostało objęte ochronš ubezpieczeniowš, przykładowo:

- wszystkie (poza wyłšczonymi) szkody zwišzane z wykonywaniem zawodu
albo też wyłšcznie błędy w sztuce;

- szkody wyrzšdzone pacjentom lub też (ogólnie) osobom
trzecim, do których zaliczani sš m.in. pacjenci (w
niektórych OWU mówi się o pacjentach i dodatkowo
o osobach trzecich).

Oczywiœcie wydaje się, że sš to niuanse, jednak w razie powstania
szkody mogš okazać się istotne i bardzo przydatne. Jeżeli pewne
fragmenty OWU pozostajš niezrozumiałe, należy kontaktować się z
ubezpieczycielem lub jego przedstawicielem w celu ich dokładnego
wyjaœnienia. Istotnym jest jednak, że zgodnie z art. 12 ust. 4 nowej
ustawy o działalnoœci ubezpieczeniowej (Dz. U. z 22 maja 2003 r.)
wszelkie zapisy OWU budzšce wštpliwoœci zawsze będš interpretowane na
korzyœć ubezpieczonego.

Wracajšc do zakresu ubezpieczenia: najistotniejsze sš okreœlajšce go
ograniczenia lub wyłšczenia odpowiedzialnoœci. Należy wzišć pod uwagę,
że częœć zakładów obejmuje ochronš pewne ryzyka, a częœć nie.

Tak np. szkody zwišzane z posiadaniem i używaniem aparatury bšdŸ
sprzętu medycznego i rehabilitacyjnego sš ubezpieczane przez większoœć
zakładów ubezpieczeń, ale istniejš też ubezpieczyciele
nieponoszšcy za nie odpowiedzialnoœci albo tacy, którzy
ponoszš jš po opłacie dodatkowej składki przez ubezpieczonego.

Prawie wszystkie zakłady ubezpieczeń nie odpowiadajš za ryzyka powstałe
w zwišzku z wykonywaniem funkcji o charakterze administracyjnym, w
szczególnoœci zwišzanych z zarzšdzaniem jednostkš
organizacyjnš służby zdrowia.

Zdecydowana większoœć ubezpieczycieli wyłšcza też z zakresu ochrony
szkody wynikajšce z zastosowania eksperymentalnych metod leczenia.
Niektóre jednak zakłady ubezpieczeń, w sytuacjach
wyjštkowych, decydujš się za opłatš dodatkowej składki na objęcie
ubezpieczeniem dwóch powyższych ryzyk.

Największe kontrowersje budzi wyłšczenie z zakresu ubezpieczenia ryzyka
zwišzanego z przeniesieniem chorób zakaŸnych. Jednak
zdecydowana większoœć zakładów ubezpieczeń, pod warunkiem
opłaty przez ubezpieczajšcego dodatkowej składki, dopuszcza możliwoœć
objęcia tych szkód zakresem ochrony. Wymóg
rozszerzenia zakresu ubezpieczenia o tego typu szkody nakłada Narodowy
Fundusz Zdrowia na podmioty, z którymi ma podpisane umowy
(należy pamiętać, że organ ten nie jest udzielajšcym
zamówienia na œwiadczenia zdrowotne w rozumieniu art. 35 a w
zw. z art. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, wobec czego może
wymagać od podmiotów, z którymi podpisuje umowy,
jedynie ubezpieczenia dobrowolnego - w praktyce takiego też wymaga, z
reguły jednak oczekuje przy tym sumy ubezpieczenia w wysokoœci 200 tys.
zł, tj. takiej, jaka została okreœlona w ubezpieczeniu obowišzkowym).

Jeżeli chodzi o standardowe ograniczenia odpowiedzialnoœci, to
najbardziej podstawowym jest wyłšczenie z zakresu ochrony
szkód wyrzšdzonych z winy umyœlnej. Ten rodzaj winy
charakteryzuje się po stronie ubezpieczonego zamiarem popełnienia czynu
niedozwolonego, bezpoœrednim lub chociażby ewentualnym.

Oczywiœcie tego typu zamiar (który należy udowodnić)
praktycznie - poza wyjštkowymi wypadkami - nie występuje w sprawach
zwišzanych ze szkodami medycznymi. Tylko szczególne wypadki,
takie jak np. zaistniałe w łódzkim pogotowiu przestępstwa
zwišzane z "handlem skórami" noszš znamiona umyœlnoœci.

Oprócz winy umyœlnej zakłady ubezpieczeń często też nie
obejmujš ubezpieczeniem rażšcego niedbalstwa. Brak jest w przepisach
definicji tego pojęcia. Ma ono charakter tzw. ocenny, bowiem w
odniesieniu do każdego zdarzenia podlega ocenie sšdu. Należy jednak
pamiętać, że chodzi tu o niedbalstwo o cechach wyjštkowych,
nieporównywalne z niedbalstwem "zwykłym", obejmowanym
ubezpieczeniem. Najdobitniejszym przykładem rażšcego niedbalstwa może
być dokonanie przez ubezpieczonego zabiegu medycznego w stanie
nietrzeŸwoœci. Zgodnie zresztš z art. 827 par. 1 zd. 2 k.c. "W razie
rażšcego niedbalstwa odszkodowanie nie należy się, chyba że zapłata
odszkodowania odpowiada w danych okolicznoœciach zasadom
współżycia społecznego lub interesom gospodarki narodowej".
Zakłady ubezpieczeń mogš wprawdzie ustalić w tym zakresie inne zasady,
choć tylko niektóre z nich obejmujš ochronš niedbalstwa o
charakterze rażšcym.

Inne standardowe ograniczenia zakresu ubezpieczenia to wyłšczenie
szkód:

- wyrzšdzonych osobom bliskim ubezpieczonego lub osobom, za
które ponosi odpowiedzialnoœć,

- powstałe wskutek niezabezpieczenia lub nienależytego zabezpieczenia
substancji chemicznych, biologicznych lub radioaktywych,

- wyrzšdzone przez osobę, której w dniu zdarzenia
powodujšcego odpowiedzialnoœć nie przysługiwało prawo wykonywania
zawodu lub czynnoœci zawodowych okreœlonego rodzaju,

- wynikajšce z uszkodzenia kodu genetycznego,

- wynikajšce z kar pieniężnych, w tym umownych oraz grzywien sšdowych i
administracyjnych, nałożonych na ubezpieczonego.

Czasami wyłšczane sš też szkody:

- powstałe w następstwie niedotrzymania terminów œwiadczeń
medycznych,

- spowodowane wadš towarów dostarczonych przez
ubezpieczonego (może tu chodzić np. o gips założony przez lekarza,
jeżeli jednak przyczyna szkody tkwi w samej materii gipsu, to w
rezultacie winien ponieœć odpowiedzialnoœć jego producent).

Katalog ograniczeń zakresu ochrony zakładu ubezpieczeń może, rzecz
jasna, zawierać także inne wyłšczenia.

Oczywiœcie ubezpieczajšcy, któremu zależy na włšczeniu do
zakresu ubezpieczenia konkretnego ryzyka nieobjętego OWU, może podjšć
negocjacje z zakładem ubezpieczeń, który w pewnych
sytuacjach może za dodatkowš składkš dane ryzyko włšczyć w zakres
ochrony.

Poza postanowieniami dotyczšcymi przedmiotu i zakresu ubezpieczenia OWU
winny zawierać

informacje na temat sposobu ustalania składki ubezpieczeniowej,
szczególnie zwyżek i zniżek. Istotne sš też postanowienia
dotyczšce zawarcia, a jeszcze bardziej rozwišzania umowy ubezpieczenia.
W ich ramach powinny być okreœlone możliwoœci wypowiedzenia umowy i
jego okres. Z reguły wynosi on miesišc, choć jego długoœć jest
różnie ustalana przez różne zakłady. Poza tym
możliwoœć wypowiedzenia, zgodnie z większoœciš OWU, przysługuje dopiero
po zaistnieniu szkody.

Warunki okreœlajš też prawo odstšpienia od umowy, które -
zgodnie z ustawš o działalnoœci ubezpieczeniowej - przysługuje dla
umów zawartych na okres dłuższy niż szeœć miesięcy w cišgu
tygodnia od daty zawarcia umowy, o ile ubezpieczajšcy jest osobš
prawnš, i w cišgu 30 dni od tej daty, jeœli jest on osobš fizycznš.

Zapisy OWU okreœlajš też podstawowe pojęcia ubezpieczeniowe, takie jak
suma ubezpieczenia (w ubezpieczeniach OC przyjmuje się, że jest to suma
gwarancyjna), stanowišca górnš granicę kwotowš
odpowiedzialnoœci zakładu ubezpieczeń, udział własny ubezpieczajšcego w
każdej szkodzie (okreœlany zwykle procentowo), franszyza redukcyjna, o
którš pomniejsza się wypłacone odszkodowanie, stanowišca
niejako odpowiednik udziału własnego, i franszyza integralna,
stanowišca kwotę, którš szkoda musi przekroczyć, aby
odszkodowanie zostało wypłacone.

OWU mogš zawierać jeszcze wiele innych pojęć; i dobrze jest, aby
okreœlały także charakter ponoszonej przez zakład ubezpieczeń
odpowiedzialnoœci cywilnej, czyli precyzowały, czy jest to
odpowiedzialnoœćĘkontraktowa czy deliktowa. Odpowiedzialnoœć cywilna
kontraktowa jest odpowiedzialnoœciš wynikajšcš z umowy, natomiast
deliktowa jest wynikiem czynu niedozwolonego, tj. naruszajšcego
ogólnie obowišzujšcy porzšdek prawny (w tym nie tylko
przepisy prawne, ale także zasady współżycia społecznego
bšdŸ funkcjonujšce w państwie normy). Czynu niedozwolonego nie należy
utożsamiać z przestępstwem, gdyż o ile każde przestępstwo jest czynem
niedozwolonym, to nie każdy czyn niedozwolony jest przestępstwem - jest
nim tylko taki, który został w ten sposób
okreœlony w kodeksie karnym lub innych przepisach karnych.

Odpowiedzialnoœć zawodowa (w tym lekarzy), zgodnie z przeważajšcymi
poglšdami, pozostaje na pograniczu odpowiedzialnoœci deliktowej i
kontraktowej. Tak też traktuje jš częœć ubezpieczycieli. Dla
ubezpieczonego zresztš najkorzystniej jest, gdy ubezpieczenie obejmuje
obydwa te rodzaje odpowiedzialnoœci. Jednak niektóre zakłady
ubezpieczeń zaznaczajš w OWU, iż ponoszš odpowiedzialnoœć deliktowš
(nie obejmujšc tym samym kontraktowej).

W odniesieniu do szkód medycznych, poszkodowanym,
którzy doznali uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia,
bardziej opłaca się dochodzić roszczeń z tytułu odpowiedzialnoœci
deliktowej (art. 415 k.c.), bo tylko w jej ramach jest przyznawane
zadoœćuczynienie za krzywdy moralne (art. 445 k.c.). Z jego tytułu
zasšdzane sš zaœ od lekarzy wysokie, najczęœciej
kilkudziesięciotysięczne kwoty, nieporównywalnie wyższe niż
wartoœć samego odszkodowania. Również długoœć okresu
przedawnienia roszczeń, czyli okresu, w którym poszkodowany
może wnieœć roszczenie, jest w zakresie odpowiedzialnoœci deliktowej
zdecydowanie korzystniejsza dla poszkodowanego niż w ramach
odpowiedzialnoœći kontraktowej. Może ona w niektórych
wypadkach przekraczać trzy lata, tj. w razie popełnienia przestępstwa
(chociażby nieumyœlnego) może wynosić 10 lat od dnia jego popełnienia
(art. 442 par. 2 k.c.).

Z drugiej jednak strony pewne elementy mogš przesšdzać za wniesieniem
przez poszkodowanego roszczenia z tytułu odpowiedzialnoœci kontraktowej
(art. 471 k.c.). Po pierwsze dlatego, że w jej ramach lekarz ponosi
odpowiedzialnoœć za szkody wyrzšdzone przez osoby, przy pomocy
których wykonywał czynnoœci lub którym je
powierzał (art. 474 k.c.), co nie jest tak oczywiste w ramach
odpowiedzialnoœci deliktowej. Po drugie zaœ, odmiennie niż w ramach
odpowiedzialnoœci deliktowej, ciężar dowodu spoczywa na lekarzu, a nie
na poszkodowanym, i to nie (jak w art. 6 k.c.) poszkodowany musi
udowodnić lekarzowi winę, a lekarz (o ile chce się uwolnić od
odpowiedzialnoœci) musi dowieœć, że szkoda nastšpiła na skutek
okolicznoœci, za które nie ponosi on odpowiedzialnoœci.

Poszkodowany może wybrać sobie drogę dochodzenia roszczeń deliktowš
bšdŸ kontraktowš

- o ile łšczy go z lekarzem stosunek umowny (ta ostatnia droga będzie
dotyczyła głównie lekarzy posiadajšcych prywatne gabinety
lekarskie, bowiem gdy lekarz jest zatrudniony np. w samodzielnym
publicznym lub innym ZOZ-ie, pacjent nie zawiera umowy z samym
lekarzem, a z Narodowym Funduszem Zdrowia lub ZOZ-em.

W większoœci jednak wypadków, jak wyżej podkreœlono,
poszkodowany - nawet jeœli posiada możliwoœć dochodzenia roszczeń z
tytułu odpowiedzialnoœci kontraktowej - to ze względu na
zadoœćuczynienie wybiera zwykle drogę deliktowš.

Kolejnym zagadnieniem, na które warto zwrócić
uwagę zawierajšc ubezpieczenie, jest to, czy obejmuje ono wszystkie
miejsca pracy lekarza (zwykle okreœlane w polisie lub jej załšczniku).

Jeœli jednak w OWU nie okreœlono tej kwestii, zaœ w polisie nie wpisano
konkretnego lub konkretnych miejsc wykonywania zawodu, a jedynie
istnieje zapis "OC z tytułu wykonywanego zawodu", to należy przyjšć, iż
wobec wštpliwoœci, zakład ubezpieczeń powinien odpowiadać za szkody
zaistniałe we wszystkich miejscach wykonywania zawodu przez
ubezpieczonego. Zważywszy jednak, że zdarzajš się ubezpieczyciele,
którzy obejmujš ubezpieczeniem tylko jedno podane miejsce
pracy, należy upewnić się co do tej sprawy.

Omówione elementy ubezpieczenia dobrowolnego z tytułu
wykonywania zawodu sš o tyle istotne, że zapoznajšc się z nimi jesteœmy
œwiadomi, co ubezpieczenie obejmuje i czego możemy domagać się od
zakładu ubezpieczeń, który powinien przejšć naszš
odpowiedzialnoœć cywilnš.

Ewa Gryglewska, radca prawny

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku