Dermatologia Dziecięca - archiwum chronologiczne

Wydawany od 2011 roku pierwszy na polskim rynku magazyn medyczny poświęcony tej specjalności, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Adresowany głównie do lekarzy pediatrów, dermatologów i alergologów

Powrót do listy artykułów

Trądzik piorunujący u 14-letniego chłopca – opis przypadku

nr 1 (07)/maj 2014

Trądzik piorunujący u 14-letniego chłopca – opis przypadku

Słowa kluczowe: trądzik piorunujący, trądzik pospolity, izotretynoina, prednizolon
Wprowadzenie: Trądzik piorunujący (acne fulminans, AF) jest najcięższą odmianą trądziku, o złożonej patogenezie. Występuje bardzo rzadko, głównie u chłopców w wieku okołopokwitaniowym.
Charakteryzuje się gwałtownym przebiegiem z tworzeniem nasilonych zmian guzkowo- torbielowych, ulegających martwicy krwotocznej, którym towarzyszą dolegliwości ze strony układu kostno-stawowego, objawy ogólne oraz odchylenia w badaniach laboratoryjnych.
Przyjmowanie izotretynoiny doustnej w celu leczenia trądziku pospolitego może wywołać AF.
Cel pracy: Przedstawienie pacjenta z trądzikiem pospolitym, u którego po włączeniu do leczenia izotretynoiny doszło do gwałtownego nasilenia zmian trądzikowych i rozwoju AF.
Opis przypadku: Czternastoletni chłopiec z 2-miesięcznym wywiadem zmian trądzikowych został przyjęty do kliniki z powodu nasilonych objawów o charakterze AF, z towarzyszącymi dolegliwościami mięśniowo-stawowymi, gorączką i odchyleniami w badaniach laboratoryjnych, które rozwinęły się w trakcie przyjmowania izotretynoiny.
W leczeniu zastosowano szerokowachlarzową antybiotykoterapię i glikokortykosteroidoterapię, uzyskując znaczną poprawę miejscową oraz częściową w zakresie objawów mięśniowo-stawowych. Stan ogólny pacjenta ustabilizował się, objawy artralgii całkowicie ustąpiły. Odstąpiono od planowanego włączenia izotretynoiny.
Wnioski: Trądzik piorunujący jest rzadkim powikłaniem terapii izotretynoiną. Ze względu na współistnienie nasilonych objawów ogólnoustrojowych i ryzyko rozwoju szpecących blizn, wymaga wczesnego rozpoznania oraz włączenia właściwego wielokierunkowego leczenia.

Acne fulminans in a 14-year-old boy – a case report

Key words: acne fulminans, acne vulgaris, isotretinoin, prednisolone
Introduction: Acne fulminans (AF) is the most severe type of acne, of a complex pathogenesis. It occurs very rarely, predominantly in boys in peripubertal period. It is characterized by a rapid course with severe nodular cystic lesions formation, undergoing hemorrhagic necrosis, accompanied by complaints regarding the osteoarticular system, systemic symptoms and laboratory abnormalities. Taking oral isotretinoin in order to treat acne vulgaris can induce AF.
Objective: Presentation of a patient with acne vulgaris, in which after introducing to the treatment isotretinoin a rapid exacerbation of acne lesions and development of AF occured. Case report: A 14-year-old boy with a twomonth history of acne was admitted to the Department due to severe symptoms of an AF with associated musculoskeletal complaints, fever, and variations in laboratory examinations that have developed during the treatment with isotretinoin. Broad-spectrum antibiotics and steroids were introduced to the treatment resulting in a significant local and partial in the musculo-articular symptoms improvement. General state of the patient was stabilized, symptoms of arthralgia dissapeared. Inclusion of oral isotretinoin was aborted.
Conclusions: Acne is a rare complication of therapy with isotretinoin therapy. Due to the coexistence of severe systemic symptoms and the risk of disfiguring scars formation, it requires early diagnosis and the inclusion of the appropriate multidirectional treatment.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku